Confetti di Sulmona (sugared almonds)

Czym są

Confetti di Sulmona to nie zwykłe słodycze, lecz symbol świętowania we włoskim regionie Abruzja. Składają się z całej migdałowej ziarenka pokrytego wieloma cienkimi warstwami syropu cukrowego, nakładanymi powoli, aż orzech zostanie zamknięty w gładkiej, twardej skorupce. Słowo confetto pochodzi od łacińskiego conficere, „przygotowywać”. W języku angielskim confetti oznacza dziś skrawki papieru rzucane na przyjęciach, lecz we włoskim słowo to odnosi się właśnie do tych cukrowych słodyczy.

Jakość tych migdałów zależy od ich budowy. Dobry confetto z Sulmony zawiera cały, nienaruszony migdał otoczony równą warstwą cukru. Tańsze wersje mogą wykorzystywać połamane orzechy lub grubą, nierówną powłokę, która łatwo pęka. Proces jest powolny i pracochłonny. Ta dbałość o szczegóły sprawiła, że stały się one synonimem włoskich słodyczy weselnych, tradycyjnie wręczanych gościom w nieparzystej liczbie w małych woreczkach z tiulu, jako część bomboniery, czyli upominku weselnego.

Jak się je wytwarza

Produkcja confetti di Sulmona opiera się na obracających się miedzianych kotłach zwanych bassine. Obrane migdały, tradycyjnie pochodzące z Valle Peligna lub płaskie, wydłużone migdały z Avoli na Sycylii, umieszcza się w kotle podczas jego obracania. Syrop z cukru i wody dodaje się stopniowo, w małych porcjach. Gdy kocioł się obraca, syrop pokrywa każdy orzech i wysycha, tworząc nową warstwę. Cykl powtarza się wielokrotnie, aż powłoka osiągnie odpowiednią grubość, po czym confetti są polerowane, barwione, jeśli trzeba, i suszone.

Cała sztuka polega na zachowaniu integralności orzecha wewnątrz. Jeśli temperatura jest zbyt wysoka lub syrop dodawany zbyt szybko, powłoka staje się nierówna i krucha, zamiast gładka i twarda. Efektem jest słodycz, która pęka czysto, z satysfakcjonującym chrupnięciem, odsłaniając ukryte w środku jądro.

Kwiaty z Sulmony

O ile sam cukrowy migdał jest przysmakiem, prawdziwy kunszt Sulmony ujawnia się, gdy te słodycze układane są w kształty. Miejscowi rzemieślnicy owijają confetti w delikatny jedwab, tiul lub celofan i łączą je drucikiem w kwiaty, koszyczki i rzeźby. Powstałe bukiety sprzedawane są jako prezenty lub wykorzystywane jako ozdoby stołu podczas uroczystości.

Rzemiosło to przypisuje się klaryskom z klasztoru Santa Chiara w Sulmonie, które od XV wieku wykonywały małe bukiety z confetti dla młodych szlachetnie urodzonych panien młodych. Dziś, choć proste woreczki wciąż są powszechne, wyszukane kompozycje nadal wypełniają witryny sklepów w mieście. Praca ta wymaga cierpliwości i pewnej ręki, ponieważ każdy migdał musi zostać umieszczony tak, by utrzymać swoje miejsce, nie łamiąc cukrowej skorupki.

Historia związana z Owidiuszem

Sulmona leży w Valle Peligna, kotlinie otoczonej górami w prowincji L'Aquila. Cukrowe migdały mają we Włoszech długą historię: wczesne wersje wykorzystywały miód, który zastąpiono cukrem w miarę jego rozprzestrzeniania się po Europie. Z biegiem wieków produkcja w Sulmonie przeniosła się z klasztoru do świeckich warsztatów, a miasto od tamtej pory słynie ze swoich cukierników. W Sulmonie znajduje się także muzeum poświęcone sztuce wyrobu confetti.

Miasto jest równie dumne z rzymskiego poety Owidiusza, który się tam urodził. Nie ma historycznego związku między Owidiuszem a cukrowym migdałem, lecz poeta i confetto stoją obok siebie jako dwa symbole tożsamości miasta, a odwiedzający napotkają oba na szyldach sklepów i pamiątkach.

Gdzie się je je

Confetti di Sulmona najczęściej spotykane są na włoskich weselach i chrzcinach. Zwyczajowo para młoda wręcza każdemu gościowi mały woreczek z tiulu zawierający nieparzystą liczbę migdałów. Nieparzysta liczba ma symbolizować związek, którego nie da się podzielić. Sam woreczek często zdobiony jest wstążkami lub koronką, co dodaje darowi odświętnego charakteru.

Poza weselami, słodycze te pojawiają się na chrzcinach, zakończeniach szkoły i innych ważnych uroczystościach życiowych. W Sulmonie sprzedawane są przez cały rok w lokalnych sklepach jako pamiątki lub prezenty. Tradycja ich wręczania pozostaje silna, mimo pojawiania się nowoczesnych alternatyw.

Ciekawostki

• Zasada nieparzystej liczby. Goście otrzymują nieparzystą liczbę migdałów w woreczku upominkowym, co tradycyjnie ma symbolizować niepodzielną więź między parą.
• Cały orzech w środku. Wysokiej jakości confetti zawierają pojedynczy, nienaruszony migdał.
• Miedziane kotły. Powłoka nakładana jest warstwa po warstwie syropu w obracających się miedzianych bassine.
• Sztuka kwiatowa. Confetti są ręcznie owijane i łączone drucikiem w bukiety i rzeźby — specjalność cukierników z Sulmony.
• Produkt tradycyjny. Confetti di Sulmona figurują wśród włoskich prodotti agroalimentari tradizionali (PAT), krajowego rejestru produktów tradycyjnych.
• Miasto Owidiusza. Sulmona jest miejscem narodzin rzymskiego poety Owidiusza, a miasto łączy pamięć o nim ze swoimi confetti jako część tożsamości kulturowej.

Gdzie spróbować

Najlepszym miejscem, by spróbować confetti di Sulmona, jest historyczne centrum samej Sulmony, gdzie warsztaty i sklepy działają od pokoleń. Miejscowi cukiernicy sprzedają słodycze w małych woreczkach, większych bukietach i rozbudowanych rzeźbach.

Poza Sulmoną dostępne są w sklepach ze specjałami w całych Włoszech oraz we włoskich delikatesach za granicą. Jednak autentyczna wersja pozostaje związana z tym zakątkiem Abruzji, a słodycze najlepiej kupować świeże, prosto ze sklepu, gdzie cukrowa skorupka jest chrupiąca, a migdał w środku cały.