Centerbe

Czym jest

Centerbe to niezwykle mocny likier ziołowy z niewielkiego miasteczka Tocco da Casauria w prowincji Pescara, w Abruzji. Nazwa odnosi się do jego składu: cento erbe oznacza „sto ziół”, a tradycyjna receptura ma wykorzystywać około stu dzikich roślin górskich. Nie jest to trunek do beztroskiego sączenia, lecz silny eliksir, głęboko zielony w kolorze i intensywnie aromatyczny, o ostrym, gorzkim finiszu, który długo utrzymuje się na języku.

Cechą definiującą Centerbe jest jego moc. Podczas gdy większość likierów ziołowych mieści się między 25 a 40 procentami alkoholu, mocna wersja (forte) z Tocco da Casauria osiąga około 70 procent, co czyni ją jednym z najmocniejszych trunków w tradycji włoskiej. Pije się go w niewielkich ilościach, w małym kieliszku, czy to czystego i powoli sączonego, czy rozcieńczonego wodą lub dodanego do kawy, by złagodzić jego ostrość.

Alchemia Tocco da Casauria

Ziołowe nalewki tego rodzaju od dawna sporządzano w domach w Abruzji. W 1817 roku Beniamino Toro, farmaceuta z Tocco da Casauria, zaczął produkować rodzinną recepturę na skalę handlową pod nazwą Centerba Toro. Receptura pozostaje pilnie strzeżoną tajemnicą rodzinnej firmy Toro, która do dziś wytwarza likier w miasteczku, podczas gdy domowe i inne handlowe wersje spotyka się w całej Abruzji.

Zioła zbiera się na zboczach gór Maiella i Morrone. Maiella, której szczyt Monte Amaro jest drugim najwyższym szczytem Apeninów, leży w sercu Parku Narodowego Majella, krainy wysokich wapiennych płaskowyżów i surowego terenu, gdzie dziko rosnące rośliny mają dogodne warunki. Receptury obejmują aromatyczne rośliny, takie jak mięta, szałwia, tymianek, rozmaryn, majeranek i rumianek, które nadają likierowi jego jaskrawozielony odcień i złożony smak.

Trunek powstał jako preparat aptekarski i długo był przechowywany jako domowy środek na chłód górskich zim. Dziś służy przede wszystkim jako digestif, podawany po obfitym posiłku.

Jak go się wytwarza

Produkcja Centerbe opiera się na jakości ziół i cierpliwości wytwórcy. Zioła zbiera się ręcznie, często w określonych porach roku. W metodzie Toro przechodzą one powolną, zimną maceracją w alkoholu przed destylacją; wersje domowe po prostu macerują zioła w mocnym alkoholu przez około miesiąc, a następnie filtruje się płyn i słodzi syropem cukrowym.

Rezultat jest wizualnie uderzający i mocno aromatyczny. Zielony kolor tradycyjnie pochodzi z samych ziół. Smak zdominowany jest przez ostrą miętowość i głęboką gorycz, pod którymi kryją się nuty przypraw i kwiatów. Istnieje łagodniejsza wersja dla tych, którym tradycyjna moc wydaje się zbyt intensywna, lecz to wysokoprocentowa wersja forte pozostaje najbardziej cenioną.

Ciekawostki

• Imponująca moc. Przy około 70 procentach alkoholu, mocna wersja Centerbe jest znacznie silniejsza niż większość likierów i wiele mocnych trunków.
• Zioła z wysokich gór. Rośliny pochodzą ze zboczy Maiella i Morrone, w górach środkowej Abruzji.
• Receptura licząca dwa stulecia. Rodzina Toro produkuje swoje Centerba od 1817 roku i utrzymuje dokładną recepturę w tajemnicy.
• Apteczne korzenie. Jak wiele włoskich likierów ziołowych, zaczynał jako preparat aptekarski, zanim stał się digestifem.
• Koktajlowa przeszłość. Centerbe pojawiało się w książkach koktajlowych z początku XX wieku, w drinkach takich jak Green Devil.

Gdzie go spróbować

Naturalnym miejscem, by spróbować Centerbe, jest samo Tocco da Casauria lub tradycyjna trattoria w Abruzji, gdzie często podaje się go na zakończenie posiłku. Nie jest szeroko eksportowany i rzadko pojawia się w kartach dań poza regionem, choć butelki można znaleźć we włoskich sklepach specjalistycznych.

Zwykle podaje się go w małym kieliszku po posiłku z obfitymi daniami mięsnymi, takimi jak jagnięcina czy dziczyzna, czy to czystego, dla szybkiego i mocnego finiszu, czy złagodzonego odrobiną wody lub w gorącej kawie. Sączony powoli, stopniowo odsłania swoje ziołowe nuty, stanowiąc stosowne zakończenie sytej, wytrawnej kuchni górskiej Abruzji.