Oberwesel.

Oberwesel leży w wąwozie Renu w Renanii-Palatynacie, między Bacharach i St. Goar, i zachowało niemal cały pierścień swoich średniowiecznych murów miejskich. Wzdłuż obwodu murów stoi wciąż szesnaście wież, co nadaje staremu miastu kształt, który przez wieki niewiele się zmienił. Wąskie uliczki prowadzą między domami szachulcowymi w kierunku rynku, a same mury można obejść niemal od początku do końca, z bliskimi widokami na strome zbocza winnic wznoszące się za dachami.

Nad miastem, na lesistym wzgórzu z widokiem na Ren, stoi zamek Schönburg. Część fortyfikacji sięga XI wieku, a obecnie w zachowanych wieżach i salach działają hotel i restauracja. Z tarasu zamkowego widać zakola rzeki, a wędrówka pod górę przez tarasy winnic to spokojniejsze podejście do krajobrazu wąwozu.

Oberwesel jest miastem winiarskim w takim samym stopniu, jak miastem zamkowym. Na stromych, łupkowych zboczach wokół niego rośnie Riesling, jak w większości Środkowego Renu, ale miasto wyróżnia się także produkcją czerwonego wina z winogron Blauer Spätburgunder. Wzdłuż ulic w pobliżu rynku ciągną się małe, rodzinne winnice. Lokalna kuchnia idzie w tym samym rytmie co winnice: gęste gulasze, wędliny, ciemny chleb i sery.

Liebfrauenkirche, czerwono malowany gotycki kościół, stoi w samym centrum starego miasta i jest jednym z najpiękniejszych w regionie. W pobliżu, w Günderodehaus, znajduje się Stadtmuseum, niewielka kolekcja poświęcona średniowiecznym fortyfikacjom miasta, handlowi rzecznemu i historii wina.

Z miasta wyprowadzają szlaki piesze. Rheinsteig i Rheinburgenweg przebiegają przez wąwóz, łącząc zamki i ruiny wzdłuż leśnych grzbietów i ścieżek pomiędzy winnicami, z ławkami i punktami widokowymi przy bardziej dramatycznych zakolach. Trasy rowerowe biegną dnem doliny wzdłuż samej rzeki, są bardziej płaskie i łatwiejsze, łącząc Oberwesel z sąsiednimi wioskami winiarskimi.

Pod murami miasta nieprzerwanie przepływają barki i statki wycieczkowe, będące częścią codziennego rytmu rzeki. Wiosną tarasy winnic okrywają się kwieciem, a wąwóz szybko zazielenia się po szarej zimie. Wczesna jesień zbiega się ze zbiorami winogron, gdy zbocza wypełniają się zbieraczami. Zima jest spokojna — mury i wieże odcinają się od gołych winorośli i mglistego powietrza nad rzeką — a miasto zachowuje wolniejszy rytm, odpowiadający jego rozmiarowi i historii.