Sleeswijk-Holstein ligt tussen twee zeeën, en dat bepaalt het tempo van de hele regio. Aan de westkant trekt de Waddenzee zich twee keer per dag terug, en blijven brede vlakten van slik en zand achter waar scholeksters en zeehonden samenkomen. Aan de oostkant heeft de Oostzee een rustigere kustlijn, doorsneden door smalle fjorden die Förden worden genoemd en die landinwaarts reiken langs rietvelden en kleine vissershavens. Tussen de twee kusten ligt een stiller binnenland van glaciale heuvels, beukenbossen en meren, bekend als Holsteinische Schweiz, waar het land zachtjes glooit richting kleine meren in plaats van open zee.
Lübeck is de bekendste stad van de regio: de oude kern werd gebouwd door Hanzekooplieden en bestaat nog altijd uit bakstenen trapgevelhuizen, een rivierhaven en de twee torens van de Holstentor. Marsepein maken is hier al generaties lang een ambacht, en de geur van amandelpasta hangt nog rond de winkels bij de markt. Een klein stuk noordelijker heeft Flensburg een ander karakter: de havenkade en de oude rumpakhuizen getuigen van eeuwenlange handel met Noorwegen en Denemarken, en een minderheid in de stad spreekt nog Deens. Sleeswijk, aan het begin van de Schlei-fjord, bewaart een oudere laag van de regionale geschiedenis, met Slot Gottorf — nu de thuisbasis van de deelstaatmusea — dat over het water uitkijkt op de kathedraal.
Dorpen in Sleeswijk-Holstein liggen doorgaans laag tegen de horizon, met rode baksteen en rieten daken die opgaan in de vlakke velden of het dijkgras. Langs de Noordzeekust dienen dijken ook als wandel- en fietspaden, die zich lange stukken uitstrekken met de zee op de ene kant en grazende schapen op de andere. Doordat het land zo vlak is, kom je gemakkelijk per fiets van dorp naar dorp, langs kleine havens en de veerponten die het vasteland met de eilanden verbinden. Sylt, Föhr en Amrum liggen voor de kust binnen het Nationaal Park Waddenzee, elk met een eigen karakter: Sylt is bekend om zijn duinlandschap en rietgedekte Friese huizen, Föhr houdt een rustige, agrarische sfeer rond dorpspleinen en oude kerken, en Amrum heeft een uitgestrekt duingebied.
Landinwaarts biedt het merengebied rond Plön en Eutin een ander soort watertocht. Kleine passagiersboten steken de meren over tussen beukenbossen, en Plön ligt onder zijn eigen kasteel, dat vanaf een beboste heuvel over het water uitkijkt. Eutin heeft een barok paleis met tuinen die zich goed lenen voor een rustige wandeling. Verder naar het westen ligt Husum bij zijn eigen getijdenhaven, en elk voorjaar vult de paleistuin daar zich met bloeiende krokussen. Kiel, de hoofdstad van de deelstaat, ligt direct aan de Oostzee en verandert elke zomer tijdens de Kieler Woche in een zeilstad.
Activiteiten in Sleeswijk-Holstein vertrekken meestal vanuit de kustlijn zelf: kijken hoe het getij de wadplaten van de Waddenzee blootlegt, een dijkpad volgen tussen twee vissershavens, een binnenmeer oversteken met een bootje, of over de kade van een fjordstadje lopen terwijl meeuwen bij de visstalletjes rondscharrelen. Haring en paling staan langs de kust vaak op de menukaart, en Labskaus — een stevig gerecht van gezouten rundvlees, aardappel en rode biet — blijft een vaste waarde in de Oostzeehavens. De regio beloont aandacht voor weer en getij net zo goed als voor welke bezienswaardigheid dan ook — de wadplaten veranderen volledig tussen laag- en hoogwater, en het licht aan de Oostzeekust verschuift snel met de wind.
Markten, havencafés en kleine pensions bepalen hier het ritme, meer dan enig schema. Of het vertrekpunt nu de bakstenen straatjes van Lübeck zijn, de door Denemarken beïnvloede haven van Flensburg, of een stille eilandkerk op Föhr — Sleeswijk-Holstein vormt samen één landschap van getij, wind en water, het best ervaren dorp voor dorp, kustlijn voor kustlijn.
