Sewilla.

Sewilla to stolica Andaluzji, wzniesiona na brzegach rzeki Gwadalkiwir i ukształtowana przez wieki panowania maurów i chrześcijan. Real Alcázar wciąż jest czynną rezydencją królewską — jego wyłożone kafelkami dziedzińce i ogrody noszą warstwy detali islamskich, gotyckich i renesansowych. Tuż obok stoi katedra, w której znajduje się grobowiec Krzysztofa Kolumba, wznosząca się wokół Giraldy — dawnego minaretu przekształconego w wieżę dzwonniczą, z której widać splot bielonych uliczek starego miasta. W dzielnicy Santa Cruz drzewa pomarańczowe otaczają niewielkie place, gdzie zapach kwiatów utrzymuje się aż do początku lata. Po drugiej stronie rzeki Triana żyje własnym rytmem — znana z warsztatów ceramicznych i barów, w których rodziło się flamenco jako lokalna sztuka, wciąż wykonywana w małych salach i na dziedzińcach. Plaza de España, wzniesiony z cegły i kafli na Wystawę Ibero-Amerykańską w 1929 roku, otacza łukiem sztuczny kanał na skraju Parku María Luisa. Kuchnia Sewilli opiera się na tapas: małych porcjach smażonych ryb, wędzonej szynki i długo duszonych potraw, dzielonych na stojąco przy barze. Letni upał jest tu intensywny, a miasto odpowiada na niego, przenosząc życie na zewnątrz wieczorami, gdy tarasy i place znów wypełniają się po zmroku.