Vinkeveen.

Vinkeveen leży wśród płytkich jezior Vinkeveense Plassen, w holenderskiej prowincji Utrecht, otoczone pasami trzcin i wąskimi kanałami. Sama wieś jest niewielka – rozrzucone domy z cegły, wieża kościoła, działający port – ale płaski teren polderu wokół niej nagradza uważne, spokojne zwiedzanie: rowerzyści jadą ścieżkami na szczytach wałów, które są jedynymi drogami na wiele kilometrów.

Powód, by zostać w Vinkeveen dwa lub trzy dni bez pośpiechu, a nie przejeżdżać przez nie w ciągu popołudnia, to sama woda. Jeziora zmieniają charakter w ciągu dnia: poranna mgła ustępuje żaglówkom w południe, a wieczorem światło zabarwia trzcinowiska na złoto. Przejazd rowerem przez poldery wokół Vinkeveen zajmuje godziny – drogi są płaskie, wioski małe, a nagrodą jest tempo, nie jeden konkretny widok.

Można zatrzymać się w małych, rodzinnych pensjonatach na brzegu jeziora, kilka z nich ma własny pomost, z którego można popływać przed śniadaniem. Kilka kempingów wynajmuje proste drewniane domki z widokiem na wodę, a jedno lub dwa gospodarstwa w okolicznym polderze udostępniają skromne, wygodne pokoje – spokojniejszą bazę niż cokolwiek w niedalekim Amsterdamie czy Utrechcie.

Lokalna kuchnia opiera się tu na wodzie i otaczającej ziemi. Holenderskie naleśniki, gęste i pikantne, z bekonem lub serem, to standardowy lunch w kawiarniach przy porcie, a kawałek appeltaart do popołudniowej kawy jest lokalnym zwyczajem. Sklepy przy gospodarstwach w okolicznym polderze sprzedają lokalne sery, warte zabrania do domu, a nie zjedzenia w pośpiechu.

Najlepsze miesiące na taką wizytę to maj–wrzesień, kiedy jeziora są ożywione żaglówkami, ale ścieżki polderowe pozostają spokojne, a światło trwa długo w wieczór.