La
Spezia.

La Spezia leży u wylotu szerokiej naturalnej zatoki we wschodniej Ligurii — to pracujące miasto portowe o codziennym uroku, którego bardziej fotogenicznym sąsiadom czasem brakuje. Zatoka nosi starą nazwę: Zatoka Poetów. Ta mieszanka morskiej surowości i romantyzmu wciąż kształtuje to miejsce: dźwigi i okręty wojenne dzielą wodę z żaglówkami, a wzgórza za miastem pozostają ciche i zielone od tarasów oliwnych.

Miasto wyrosło wokół swojej marynarki. La Spezia jest jedną z głównych baz morskich Włoch od XIX wieku, a arsenał zbudowany wzdłuż nabrzeża wciąż stanowi filar lokalnej gospodarki. Museo Tecnico Navale przechowuje modele statków, galiony i przyrządy dokumentujące wieki śródziemnomorskiej żeglugi — solidną przeciwwagę dla nadmorskich krajobrazów, które przyciągają tu najwięcej uwagi.

Z dala od doków historyczne centrum zbudowane jest na prostym układzie ulic z podcieniami, które otwierają się na Piazza Cavour, gdzie codzienny targ sprzedaje warzywa, sery i ryby pod pasiastymi markizami. Pobliska hala targowa prowadzi ten sam handel pod dachem — oba miejsca to punkty, gdzie miejscowi robią zakupy, a nie miejsca na pokaz. Via del Prione, główna deptak, biegnie przez całą długość starego miasta i jest obstawiona piekarniami sprzedającymi focaccię na blachach oraz małymi barami nalewającymi lokalne białe wino, Vermentino, na kieliszki.

Nadmorska promenada, ocieniona palmami i magnoliami, wychodzi wprost na zatokę i daje swobodny widok na wioski rozsiane wzdłuż jej brzegów: Portovenere na zachodnim cyplu, z kolorowymi domami piętrzącymi się nad wodą i kościołem San Pietro osadzonym na skałach; wyspę Palmaria tuż u wybrzeża, znaną z sosnowych lasów i skalistej linii brzegowej dobrej do pływania; oraz po wschodniej stronie Lerici, z zamkiem górującym nad morzem, i mniejszą osadę Tellaro — obie o spokojniejszym, bardziej mieszkalnym charakterze niż wioski Cinque Terre nieco dalej na północ.

Kuchnia opiera się tu mocno na morzu i wzgórzach za miastem. Restauracje rybne wzdłuż portu serwują anchois, małże z zatoki i faszerowane kalmary, podczas gdy trattorie w głębi lądu gotują z pesto, oliwy z oliwek i kasztanów liguryjskiej wsi. Winiarze na wzgórzach produkują niewielkie ilości Vermentino ze stromych, tarasowych winnic, które łatwo dostrzec ze szlaków biegnących nad miastem wzdłuż wybrzeża.

Szlaki piesze wspinają się wprost z La Spezia w te wzgórza, łącząc gaje oliwne i stare ścieżki mulic z wioskami, które widzą znacznie mniej odwiedzających niż wybrzeże. Ścieżki te są częścią tej samej sieci, która spina Cinque Terre, więc wędrówki tutaj mają dodatkową zaletę spokojniejszych punktów startowych i mniejszych tłumów, zwłaszcza poza sezonem letnim.

Klimat jest typowo śródziemnomorski, z łagodnymi, wilgotnymi zimami i ciepłymi, suchymi latami, a miasto utrzymuje przez cały rok stały, roboczy rytm. To miejsce zbudowane na własne potrzeby, nie dla odwiedzających, i właśnie dlatego stanowi dobrą bazę do zwiedzania szerszego wybrzeża liguryjskiego.