Canelli.

Canelli ligt tussen wijnheuvels in het zuiden van Piëmont. De oude wijnkelders, diep onder de straten uitgehouwen, maken deel uit van de UNESCO-lijst voor de wijnlandschappen van Piëmont. Sommige gangen zijn breed genoeg voor een kleine kar, andere zijn smalle tunnels die van vloer tot plafond zijn gevuld met rustende flessen, het hele jaar koel gehouden. Een rustig bezoek aan Canelli betekent door deze kelders lopen en daarna weer omhoog klimmen naar het daglicht van de heuvels waar de druiven groeien.

Het stadje zelf is compact en gemakkelijk te voet te verkennen. Straten stijgen naar een ouder wijk op de heuveltop, langs historische wijnkelders die dicht bij het centrum open zijn voor rondleidingen en proeverijen. Vanuit Canelli verbindt een wijnroute een reeks heuveldorpen — Nizza Monferrato voor Barbera, Agliano Terme voor zijn thermale bronnen, Moncalvo voor rustig platteland — en er is geen noodzaak om van het een naar het ander te haasten.

Verblijf buiten het centrum, in een van de agriturismi verspreid over de omliggende heuvels. De meeste zijn kleine, werkende boerderijen met een handvol kamers, een gedeelde tafel en uitzicht over wijnranken of hazelaarbosjes. Het ontbijt bestaat meestal uit wat de boerderij die week te bieden heeft. Twee of drie nachten blijven, in plaats van er op een middag doorheen te trekken, is wat een wijnroute de moeite waard maakt: er is tijd om van de ene boerderij naar de andere te lopen, een lange lunch uit te zitten en het seizoen het tempo van de dag te laten bepalen.

Manieren om de dagen rustig door te brengen in Canelli: boek een echte kelderrondleiding gecombineerd met een zittende proeverij, geen snelle slok aan de toonbank van de winkel; wandel of fiets over de landweggetjes richting Nizza Monferrato, en stop bij kleine wijnhuizen zonder vaste openingstijden; sluit je aan bij een ochtend druivenoogst bij een agriturismo als die tijdens de oogst wordt aangeboden; bouw een lange lunch rond één gerecht, zoals agnolotti del plin of tajarin, en laat die doorlopen tot in de middag; ga bij avond op het hoofdplein zitten met een glas Moscato d'Asti en kijk hoe het stadje tot rust komt.

Het eten hier volgt de wijnkalender. Bagna cauda, een warme dip van knoflook en ansjovis die met rauwe groenten wordt gegeten, is een gerecht voor het koude seizoen, bedoeld voor een gedeelde tafel. Agnolotti del plin, kleine geknepen pastapakketjes gevuld met gebraden vlees, en tajarin, dunne eiernoedels, staan op de meeste menu's van agriturismi. Hazelnoten uit de heuvels duiken op in taarten en in torta di nocciole.

Een los ritme van drie dagen werkt goed. Op dag één settel je je in bij het agriturismo, wandel dan 's middags naar Canelli en boek een late kelderrondleiding. Op dag twee laat je het plan open: fiets of wandel richting een naburige wijngaard, stop waar een proeflokaal open is, en lunch waar het er goed uitziet. Op dag drie bezoek je Nizza Monferrato als de tijd het toelaat, en neem je daarna nog één laatste ontspannen proeverij voordat je verdergaat.

Vroege herfst, tijdens de druivenoogst, is wanneer Canelli het meest zichzelf voelt: de kelders zijn dan het drukst, de heuvels kleuren goud, en in de keukens wordt gekookt met wat net van de wijnstok is gehaald. Late lente is rustiger en net zo groen, met vers blad aan de wijnstokken en minder mensen in de proeflokalen.