Saksen ligt in de oostelijke hoek van Duitsland, waar de Elbe zich door zandstenen kliffen snijdt voordat hij uitmondt in wijnhellingen, oude marktpleinen en rustige riviersteden. De bezienswaardigheden liggen dicht genoeg bij elkaar dat een rustige route door de regio de rivier zelf lijkt te volgen, van de wijnterrassen bij Meißen tot de rotsplateaus boven Dresden en de oude ambachtssteden verder naar het oosten.
Tussen Pirna en Meißen verzacht het Elbedal tot een van de kleinste wijnstreken van Duitsland, een smalle strook terrasvormige wijngaarden die plaatselijk bekend staat als de Sächsische Weinstraße. Riesling en Müller-Thurgau groeien op steile hellingen boven de rivier, samen met Goldriesling, een druif die bijna nergens anders te vinden is. Kleine wijnhuizen rond Radebeul en Diesbar-Seußlitz openen hun kelders voor proeverijen, en fietspaden slingeren tussen de wijnstokken door, langs barokke villa's en oude wijnpersen die in de heuvel zijn ingebouwd.
Dresdens herbouwde oude stad verzamelt zich rond de bocht van de Elbe. De stenen koepel van de Frauenkirche torent boven een plein met barokke gevels, de Zwinger herbergt binnenplaatsen die ooit werden gebruikt voor koninklijke feesten, en de Semperoper brengt opera's naast collecties oude meesters en porselein die door de Saksische keurvorsten zijn opgebouwd. De rivierterrassen aan weerszijden bieden een duidelijk uitzicht op de skyline en worden gebruikt om te wandelen, niet voor een specifieke bezienswaardigheid.
Een kort stuk stroomopwaarts maakt Meißen al sinds 1710 porselein, en de manufactuur merkt haar stukken nog steeds met de blauwe gekruiste zwaarden die ooit werden gebruikt om het recept te beschermen. De werkplaatsen zijn er nog steeds te bezichtigen, en de kathedraal en het kasteel van de stad, hoog op de heuvel, kijken uit over de rivier boven de wijngaarden. Ten westen van de Elbe draagt het bosrijke Erzgebirge een andere ambachtstraditie: draaiers en houtsnijders in steden zoals Seiffen hebben al generaties lang notenkrakers, rookmannetjes en kaarsenpiramides gevormd, werk dat elke winter de kerstmarkten van de regio vult.
Ten zuidoosten van Dresden rijzen de zandstenen plateaus van Saksisch Zwitserland recht uit het bos op. Diepe kloven doorsnijden de vlaktoppige heuvels, en paden klimmen naar uitkijkpunten zoals de Bastei, waar het zandsteen is verweerd tot torens, bogen en smalle richels. Schilders uit de Duitse Romantiek werkten vanaf diezelfde rotsformaties, en het licht over het plateau verandert nog steeds gedurende de dag op een manier die het landschap beroemd maakte lang voordat het een nationaal park werd.
Ten westen van Dresden vertelt Leipzig een ander deel van Saksens verhaal. Bach leidde bijna drie decennia lang de muziek in de Thomaskirche, en de kerk houdt nog steeds regelmatig concerten die op die traditie voortbouwen. De stad bouwde haar welvaart op handelsbeurzen en uitgeverijen in plaats van op een koninklijk hof, en die oudere commerciële energie is nu te zien in een grote studentenpopulatie, onafhankelijke boekwinkels en cafés, en oude katoenfabrieken en spoorwerven die zijn omgebouwd tot galerieën en ateliers.
Verder naar het oosten behoudt Bautzen zijn oude stadsmuur en een rij torens boven de rivier de Spree, en blijft het een van de centra van de Sorbische cultuur, een Slavische minderheid waarvan de taal, klederdracht en paaseitraditie nog steeds zichtbaar zijn in de stad, vooral rond Pasen. Nabij de Poolse grens bewaart Görlitz lange straten met Gründerzeit- en oudere gevels die de twintigste eeuw grotendeels ongeschonden doorstonden, wat de oude stad een ongewoon compleet en samenhangend aanzicht geeft.
Festivals markeren het Saksische jaar in verschillende hoeken van de regio: orgel- en koorconcerten vullen de kerken van Dresden en Leipzig, herfstwijnfeesten openen de kelders in de steden van het Elbedal, en verlichte houten piramides en gesneden figuren vullen de kerstmarkten van het Erzgebirge tot in december. Al reizend tussen de wijnhellingen, de zandstenen heuvels en de oude ambachts- en universiteitssteden, leest Saksen minder als één bezienswaardigheid en meer als een reeks samenhangende landschappen, elk gevormd door een bepaald ambacht of een bocht in de rivier, en elk op korte afstand van het volgende.
